Yargıtay Yıllık İzin Tartışmasına Son Noktayı Koydu.. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, çalışanları ve işverenleri yakından ilgilendiren yıllık izin konusunda dikkat çeken bir karara imza attı.
Yargıtay Yıllık İzin Tartışmasına Son Noktayı Koydu!
Yüksek Mahkeme, işçinin kendi talebi ve rızasıyla 10 günden kısa süreler halinde kullandığı yıllık izinlerin tek başına iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme gerekçesi oluşturmayacağına hükmetti.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2026 yılına ait 1495 sayılı kararına konu olayda, bir şirkette 16 Aralık 2013 ile 27 Nisan 2022 tarihleri arasında gümrük müşavir yardımcısı olarak çalışan işçi, yıllık izinlerinin gereği gibi kullandırılmadığını ileri sürerek iş sözleşmesini feshetti.
İşçi, çalışma süresi boyunca yıllık izin taleplerinin iş yoğunluğu gerekçesiyle reddedildiğini, kendisine bir defada en fazla 6 gün izin kullandırıldığını ve kullanmadığı izinlerin ücretinin de ödenmediğini iddia etti.
Dava dilekçesinde 68 günlük kullanılmamış yıllık izni bulunduğunu belirten çalışan, ayrıca 2017 yılının ikinci yarısı ile 2020 yılına ilişkin primlerinin de ödenmediğini ileri sürdü. İşçi, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve prim alacağının işverenden tahsilini talep etti.
İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan incelemede, imzalı izin talep formlarına göre işçinin toplam 48 gün yıllık izin kullandığı belirlendi. Mahkeme, çalışanın kıdem süresi boyunca toplam 130 günlük yıllık izne hak kazandığını ve 82 günlük kullanılmamış izninin bulunduğunu kabul etti.
Yıllık izinlerin gereği gibi kullandırılmadığı sonucuna ulaşan mahkeme, işçinin sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine karar vererek kıdem tazminatı ile 82 günlük yıllık izin ücretinin ödenmesine hükmetti. Prim alacağı talebi ise ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedildi.
Dosyanın Yargıtay 9. Hukuk Dairesine taşınmasıyla kararın seyri değişti. Yüksek Mahkeme, Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırarak İlk Derece Mahkemesi kararını bozdu.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 56’ncı maddesi kapsamında yıllık ücretli iznin kural olarak bölünemeyeceğine, tarafların anlaşması halinde ise bölümlerden birinin 10 günden az olmaması gerektiğine dikkat çekildi.
Yargıtay, dava konusu olayda izin belgelerinde yer alan sürelerin 10 günden kısa olduğunu ancak bu izinlerin işçinin talebi ve rızası doğrultusunda bölündüğünü değerlendirdi.
Kararda ayrıca işçinin daha uzun süreli izin kullanmak istediğini en az bir ay önceden yazılı olarak işverene bildirdiğinin ve işverenin bu süreyi daha kısa hale getirdiğinin kanıtlanamadığı belirtildi. İşverenin uzun süre hiç izin kullandırmadığı veya işçinin izin talebini gerekçesiz şekilde reddettiği de ispatlanamadı.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yıllık iznin işçinin kendi talebi doğrultusunda 10 günden kısa sürelerle kullandırılması halinde bunun tek başına haklı fesih sebebi sayılamayacağı sonucuna vardı.
Bu değerlendirmeler sonucunda işçinin yaptığı feshin haklı nedene dayanmadığına ve kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiğine karar verildi.
Karar, “10 günden kısa kullanılan her yıllık izin otomatik olarak işçiye haklı fesih hakkı verir” şeklindeki değerlendirmenin doğru olmadığını ortaya koyarken, her uyuşmazlıkta iznin nasıl bölündüğü, işçinin talep ve rızasının bulunup bulunmadığı ile işverenin izin kullandırma konusundaki tutumunun somut olay özelinde değerlendirilmesi gerektiğini gösterdi.
Yargıtay, Yıllık İzin, İşçi Hakları, Kıdem Tazminatı
Büyük Sivas Haber – Sivas Haberler
